{"id":88,"date":"2018-09-27T12:30:43","date_gmt":"2018-09-27T10:30:43","guid":{"rendered":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/?p=88"},"modified":"2019-01-17T21:32:22","modified_gmt":"2019-01-17T20:32:22","slug":"dom-nie-z-tej-ziemi-malgorzata-strekowska-zaremba","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/?p=88","title":{"rendered":"&#8222;Dom nie z tej ziemi&#8221;, Ma\u0142gorzata Str\u0119kowska-Zaremba"},"content":{"rendered":"<figure id=\"attachment_89\" aria-describedby=\"caption-attachment-89\" style=\"width: 219px\" class=\"wp-caption alignleft\"><a href=\"http:\/\/lubimyczytac.pl\/ksiazka\/4270117\/dom-nie-z-tej-ziemi\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"><img loading=\"lazy\" class=\"Dom nie z tej ziemi, Ma\u0142gorzata Str\u0119kowska-Zaremba wp-image-89 size-medium\" title=\"Dom nie z tej ziemi, Ma\u0142gorzata Str\u0119kowska-Zaremba\" src=\"http:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Dom-nie-z-tej-ziemi-219x300.jpg\" alt=\"Dom nie z tej ziemi, Ma\u0142gorzata Str\u0119kowska-Zaremba\" width=\"219\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Dom-nie-z-tej-ziemi-219x300.jpg 219w, https:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Dom-nie-z-tej-ziemi.jpg 682w\" sizes=\"(max-width: 219px) 85vw, 219px\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-89\" class=\"wp-caption-text\">Dom nie z tej ziemi, Ma\u0142gorzata Str\u0119kowska-Zaremba<\/figcaption><\/figure>\n<p>Zaczynam z wielk\u0105 powag\u0105. Mia\u0142o by\u0107 zupe\u0142nie inaczej. Szuka\u0142am w ksi\u0119garni&nbsp; lekkiej ksi\u0105\u017cki dla c\u00f3rki na pocz\u0105tek roku szkolnego, \u017ceby rozlu\u017ani\u0142a si\u0119 troch\u0119 po pierwszych dniach w szkole, kiedy nieujarzmiony \u017cywio\u0142 zosta\u0142 nagle sprowadzony do poziomu szkolnej \u0142awki. Zar\u00f3wno tytu\u0142, jak i notatka na tylnej ok\u0142adce zwiastowa\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119 z pogranicza krymina\u0142u i fantastyki. Okaza\u0142o si\u0119 zupe\u0142nie inaczej\u2026<\/p>\n<p>\u201cDom nie z tej ziemi\u201d Ma\u0142gorzaty Str\u0119kowskiej-Zaremby to mroczna lektura. Mroczna tym bardziej, \u017ce nie ma nic wsp\u00f3lnego z czarami , jak si\u0119 pierwotnie spodziewa\u0142am, ale z brutaln\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105. G\u0142\u00f3wna bohaterka, Marysia, pr\u00f3buje sobie z ni\u0105 poradzi\u0107 wyobra\u017ani\u0105. Nie wiadomo, czy sama w t\u0119 wymy\u015blon\u0105 histori\u0119 wierzy, stara si\u0119 uwierzy\u0107 czy jest ona stworzona na u\u017cytek przyjaciela. Wiadomo, \u017ce uwierzy\u0142 \u00f3w przyjaciel \u2013 Daniel. Dla niego to nie by\u0142o trudne. \u017by\u0142 w \u015bwiecie, w kt\u00f3rym wszystko by\u0142o \u201ejasne\u201d, a najwi\u0119ksza przykro\u015b\u0107, kt\u00f3ra mog\u0142a go spotka\u0107 to zakaz gry na komputerze przez ca\u0142y wiecz\u00f3r czy zapach brudnych skarpetek brata. \u015awiat Marysi wygl\u0105da\u0142 inaczej \u2013 ojciec zmieniaj\u0105cy si\u0119 w rycz\u0105cego lwa i skamienia\u0142a mama, kt\u00f3ra biernie przygl\u0105da si\u0119 ob\u0142\u0119dowi m\u0119\u017ca.<\/p>\n<p>Ale po kolei\u2026 <em>Akcja zawi\u0105zuje si\u0119, gdy ukryt\u0105 w krzakach Marysi\u0119 znajduje Daniel. W wyniku tego spotkania zawi\u0105zuje si\u0119 znajomo\u015b\u0107. Pocz\u0105tkowo dzieci \u0142\u0105czy ch\u0119\u0107 rozwi\u0105zania zagadki \u2013 odkrycie tajemnicy domu przy ulicy Radosnej. Pozornie dom jest zupe\u0142nie zwyczajny \u2013 \u017c\u00f3\u0142te \u015bciany, br\u0105zowy dach, ogr\u00f3dek, hu\u015btawka, piaskownica i krasnale. Marysia ju\u017c jednak wie, \u017ce ten dom jest \u201einny\u201d. Daniel dopiero dochodzi do tego wniosku. Z ka\u017cdym dniem, gdy uczy si\u0119 lepiej widzie\u0107, s\u0142ysze\u0107 i odczuwa\u0107 (do czego zach\u0119ca go dziewczynka) odkrywa, \u017ce dom jest naprawd\u0119 \u201edziwny\u201d \u2013 nie rzuca cienia na s\u0142oneczn\u0105 ulic\u0119 i nigdy nie pada nad nim deszcz. Nawet wiatr go omija, obawiaj\u0105c si\u0119 jego z\u0142ych czar\u00f3w. Jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej okazuje dom jest z\u0142o\u015bliwy i wymagaj\u0105cy. Karze swoich mieszka\u0144c\u00f3w za drobne wobec niego przewinienia \u2013 za pozostawiony na dywanie zagubiony klocek, za przewr\u00f3cone wiaderko i za rozbitego krasnala. Wtedy radosny i u\u015bmiechni\u0119ty ojciec staje si\u0119 rycz\u0105cym lwem, wyrastaj\u0105 mu pazury, ro\u015bnie grzywa i porasta rud\u0105 sier\u015bci\u0105. Miota si\u0119, rozrzuca i t\u0142ucze wszystko w dzikim szale. Matka wtedy staje si\u0119 kamieniem, a dzieci p\u0142acz\u0105. Ale widz\u0105 to tylko Marysia i Daniel. Wezwana przez ch\u0142opca policja nie dostrzega nic. Funkcjonariusze z u\u015bmiechem kwituj\u0105 sielsk\u0105 atmosfer\u0119 domu \u2013 czyste i schludne mieszkanie, wzorowo u\u0142o\u017cone zabawki i dzieci s\u0142odko u\u0142o\u017cone do snu w po\u015bcieli w biedronki na muchomorkach. W tym miejscu, my doro\u015bli, wiemy ju\u017c wszystko\u2026 Dzieci nie &#8211; ani bohaterowie powie\u015bci, ani jej czytelnicy\u2026<\/em><\/p>\n<p><em>Daniel pomaga Marysi odczarowa\u0107 dom. Bo to dom jest winny wszystkiemu. To on, wyros\u0142y bez wody, czyli bez mi\u0142o\u015bci, bo i woda, i mi\u0142o\u015b\u0107 s\u0105 niezb\u0119dne do \u017cycia, sprowadza swoich mieszka\u0144c\u00f3w na ciemn\u0105 stron\u0119. Wyruszaj\u0105 na wypraw\u0119 tunelami w g\u0142\u0105b ziemi, aby odci\u0105\u0107 go od g\u0142\u0119boko zapuszczonych korzeni, kt\u00f3re karmi\u0105 go z\u0142em. Odnajduj\u0105 tylko ma\u0142y, dziewcz\u0119cy pami\u0119tnik. Pami\u0119tnik jest jednak niezapisany. Bia\u0142e kartki ziej\u0105 ponur\u0105 tajemnic\u0105 skrywan\u0105 pod golfem i zielon\u0105 bluz\u0105 z kapturem. Akcja ko\u0144czy si\u0119 niepowodzeniem. <\/em><\/p>\n<p><em>Kolejne spotkanie dzieci odbywa si\u0119 ju\u017c w szpitalu. Dopiero tam Daniel odkrywa prawdziw\u0105 tajemnic\u0119 \u2013 \u017c\u00f3\u0142ty dom przy ulicy Radosnej, to dom Marysi, dziewczynki z opuchni\u0119t\u0105 twarz\u0105, z\u0142aman\u0105 r\u0119k\u0105 i po\u0142amanym \u017cebrami, kt\u00f3ra pr\u00f3buje wszystkim wm\u00f3wi\u0107, \u017ce spad\u0142a z komina. Tym razem si\u0119 nie udaje. Pi\u0119tro wy\u017cej, w tym samym budynku, le\u017cy na szpitalnym \u0142\u00f3\u017cku jej pobita matka. Marysia drobnym pismem zape\u0142nia bia\u0142e kartki pami\u0119tnika. Tak zmienia si\u0119 jej \u017cycie\u2026<\/em><\/p>\n<p>No w\u0142a\u015bnie\u2026 Bior\u0105c pod uwag\u0119 t\u0119 trudn\u0105 tematyk\u0119 zastanawia\u0142am si\u0119, czy jest to ksi\u0105\u017cka dla dzieci. \u015awiat w niej przedstawiony dla wielu z nich jest obcy i tak nierzeczywisty, \u017ce \u201enie z tej ziemi\u201d.&nbsp; Nie przychodzi im do g\u0142owy, \u017ce za oknem z idealn\u0105 firank\u0105 z czterema fa\u0142dami i nieskazitelnym kwiatkiem mo\u017ce pada\u0107 \u015bnieg. Ale te\u017c nie jest to ich zadanie. To my, doro\u015bli, musimy czujnie przyjrze\u0107 si\u0119 dziecku, kt\u00f3re ci\u0105gle spada z drzewa, bo interesuje si\u0119 alpinizmem. Marysia \u017cy\u0142a w swoim piekle w samotno\u015bci. Skrywa\u0142a swoj\u0105 tajemnic\u0119 najg\u0142\u0119biej jak mog\u0142a, nawet przed sam\u0105 sob\u0105. Zdradza\u0142 j\u0105 tylko obraz domu odbity w \u017arenicach, jak pi\u0119tno, ale widzia\u0142a go tylko jej matka, a potem Daniel. Obarczaj\u0105c win\u0105 dom za kszta\u0142t swojego dzieci\u0119cego \u015bwiata, usprawiedliwia\u0142a wszystkich wok\u00f3\u0142 \u2013 ojca, za to, \u017ce by\u0142 agresywny; matk\u0119 \u2013 \u017ce by\u0142a bierna; nauczycielk\u0119 \u2013 \u017ce si\u0144ce i guzy uczennicy nie wzbudzi\u0142y jej czujno\u015bci; policj\u0119 \u2013 \u017ce \u201eniedowidzi\u201d. Sprawc\u0105 jej nieszcz\u0119\u015b\u0107 by\u0142 dom \u2013 bo to w nim nadmierny perfekcjonizm ojca przeradza\u0142 si\u0119 we frustracj\u0119, kt\u00f3rej dawa\u0142 upust zn\u0119caj\u0105c si\u0119 nad rodzin\u0105. Czy w takiej sytuacji dzieci mog\u0105 pom\u00f3c dzieciom? Skoro nawet doro\u015bli maj\u0105 z tym problem\u2026 Nie wiem. Mo\u017ce tak.<\/p>\n<p>Ksi\u0105\u017cka jest na pewno warto\u015bciowa. I to na ka\u017cdym poziomie \u2013 sposobie przedstawienia problemu, poprowadzenia fabu\u0142y, j\u0119zyka i ilustracji. Uj\u0119cie tematu z pogranicza opowie\u015bci i bajki, z jednej strony odczarowuje tabu i oswaja z problemem, z drugiej odrealnia, aby nie przyt\u0142oczy\u0107 m\u0142odego czytelnika okrucie\u0144stwem . Zadanie to wspiera j\u0119zyk, miejscami poetycki i filozofuj\u0105cy, miejscami zupe\u0142nnie zwyk\u0142y, codzienny i szaro-\u017c\u00f3\u0142te ilustracje, kt\u00f3re zwiastuj\u0105 promyk s\u0142o\u0144ca. A wszystko po to, aby przekona\u0107 nas, \u017ce \u201eludzie nie umiej\u0105 patrze\u0107\u201d. \u201eTy te\u017c nie umiesz\u201d\u2026<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zaczynam z wielk\u0105 powag\u0105. Mia\u0142o by\u0107 zupe\u0142nie inaczej. Szuka\u0142am w ksi\u0119garni&nbsp; lekkiej ksi\u0105\u017cki dla c\u00f3rki na pocz\u0105tek roku szkolnego, \u017ceby rozlu\u017ani\u0142a si\u0119 troch\u0119 po pierwszych dniach w szkole, kiedy nieujarzmiony \u017cywio\u0142 zosta\u0142 nagle sprowadzony do poziomu szkolnej \u0142awki. Zar\u00f3wno tytu\u0142, jak i notatka na tylnej ok\u0142adce zwiastowa\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119 z pogranicza krymina\u0142u i fantastyki. Okaza\u0142o si\u0119 &hellip; <a href=\"https:\/\/lekkiepiora.pl\/?p=88\" class=\"more-link\">Czytaj dalej<span class=\"screen-reader-text\"> &#8222;Dom nie z tej ziemi&#8221;, Ma\u0142gorzata Str\u0119kowska-Zaremba<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[5],"tags":[27,10,14,15,18,12,19,7,24,75,9,13],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/88"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=88"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/88\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":290,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/88\/revisions\/290"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=88"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=88"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=88"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}