{"id":621,"date":"2020-02-18T20:52:03","date_gmt":"2020-02-18T19:52:03","guid":{"rendered":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/?p=621"},"modified":"2020-02-18T20:52:45","modified_gmt":"2020-02-18T19:52:45","slug":"dziewczynka-ktora-zgubila-usmiech-miranda-hart","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/?p=621","title":{"rendered":"\u201eDziewczynka, kt\u00f3ra zgubi\u0142a u\u015bmiech\u201d, Miranda Hart"},"content":{"rendered":"\n<figure class=\"wp-block-image size-large\"><img loading=\"lazy\" width=\"648\" height=\"1024\" src=\"http:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/Dziewczynka-kt\u00f3ra-zgubu\u0142a-usmiech-648x1024.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-622\" srcset=\"https:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/Dziewczynka-kt\u00f3ra-zgubu\u0142a-usmiech-648x1024.jpg 648w, https:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/Dziewczynka-kt\u00f3ra-zgubu\u0142a-usmiech-190x300.jpg 190w, https:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/Dziewczynka-kt\u00f3ra-zgubu\u0142a-usmiech-768x1213.jpg 768w, https:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/Dziewczynka-kt\u00f3ra-zgubu\u0142a-usmiech-972x1536.jpg 972w, https:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/Dziewczynka-kt\u00f3ra-zgubu\u0142a-usmiech-1296x2048.jpg 1296w, https:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/Dziewczynka-kt\u00f3ra-zgubu\u0142a-usmiech-1200x1896.jpg 1200w, https:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/Dziewczynka-kt\u00f3ra-zgubu\u0142a-usmiech.jpg 1550w\" sizes=\"(max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 984px) 61vw, (max-width: 1362px) 45vw, 600px\" \/><figcaption>&#8222;Dziewczynka, kt\u00f3ra straci\u0142a u\u015bmiech&#8221;, Miranda Hart; ilustracje: Kate Hindlay; wydawnictwo: Zielona Sowa;<\/figcaption><\/figure>\n\n\n<p>11-letnia Chloe jest dziewczynk\u0105 bardzo radosn\u0105 i pogodn\u0105, ale jej \u015bwiat w ostatnich miesi\u0105cach coraz bardziej utrudnia zachowanie pogody ducha. U\u015bmiech, kt\u00f3ry zwykle nie schodzi z jej twarzy pod wp\u0142ywem nieweso\u0142ej codzienno\u015bci powoli blaknie, by wreszcie w dniu urodzin znikn\u0105\u0107. Nic dziwnego. Dzie\u0144, kt\u00f3ry przez ca\u0142e \u017cycie by\u0142 najwspanialszym dniem w roku, staje si\u0119 dniem smutnej prawdy \u2013 Chloe znikn\u0119\u0142a z horyzontu uwagi swoich rodzic\u00f3w. Zamiast tortu, radosnych buziak\u00f3w i prezent\u00f3w jest codziennych kilka gorzkich s\u0142\u00f3w przy \u015bniadaniu i totalna oboj\u0119tno\u015b\u0107 matki i ojca. Dziewczynka jeszcze si\u0119 \u0142udzi, \u017ce to tylko maskowanie wielkiej popo\u0142udniowej niespodzianki. Ale niespodzianki nie ma. Jest za to samotny wiecz\u00f3r we w\u0142asnym pokoju i jedyne, co jej pozosta\u0142o \u2013 \u015bwiat wyobra\u017ani, a w niej Magiczna Kraina. Poch\u0142oni\u0119ci w\u0142asnymi problemami i kie\u0142kuj\u0105c\u0105 decyzj\u0105 o rozwodzie rodzice po prostu zapomnieli o urodzinach c\u00f3rki, a ona od tej chwili zapomnia\u0142a jak si\u0119 u\u015bmiecha\u0107. Poczucie winy za z\u0142\u0105 sytuacj\u0119 w rodzinie nabrzmiewa jak tocz\u0105ca si\u0119 \u015bniegowa kula. Ponure przekonanie na dobre rozkwita w g\u0142owie dziewczynki &#8211; nie do\u015b\u0107, \u017ce swoj\u0105 obecno\u015bci\u0105 uprzykrza \u017cycie zapracowanym i sfrustrowanym rodzicom, to jeszcze z\u0142o\u017cy\u0142a ostatni\u0105 bro\u0144, kt\u00f3ra mog\u0142aby roz\u0142adowa\u0107 napi\u0119cie \u2013 straci\u0142a u\u015bmiech. Bez u\u015bmiechu sta\u0142a si\u0119 bezu\u017cyteczna i nijaka. Nie mog\u0142a rozsiewa\u0107 rado\u015bci, nie mog\u0142a cieszy\u0107 si\u0119 przyjaci\u00f3\u0142mi, nie mog\u0142a sprawi\u0107, by ukochana babcia by\u0142a z niej dumna. U\u015bmiech ur\u00f3s\u0142 do rangi zadania do wykonania, do koniecznego atrybutu, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by poskleja\u0107 rozsypuj\u0105cy si\u0119 wok\u00f3\u0142 \u015bwiat. Nie do\u015b\u0107, \u017ce Chloe straci\u0142a u\u015bmiech, bo wypad\u0142a z orbity zainteresowa\u0144 swoich rodzic\u00f3w, to jeszcze jest jej z tego powodu wstyd \u2013 \u017ce nie jest wystarczaj\u0105co dobra, mi\u0142a, \u017ce traci mi\u0142o\u015b\u0107 i nadziej\u0119. I zostaje z tym zupe\u0142nie sama, nie licz\u0105c kilku wspania\u0142ych przyjaci\u00f3\u0142 z wyobra\u017ani\u2026<\/p>\n<p>Ksi\u0105\u017cka jest trudna, zw\u0142aszcza w warstwie emocjonalnej, ale niesie pozytywne przes\u0142anie, \u017ce zawsze mo\u017cna odzyska\u0107 i u\u015bmiech, i rado\u015b\u0107, i mi\u0142o\u015b\u0107, i nadziej\u0119. Mo\u017cna i nie trzeba o to walczy\u0107 samemu. \u201eU\u015bmiech jest w \u017cyciu wa\u017cny, ale r\u00f3wnie wa\u017cne jest to, \u017ceby by\u0107 ze sob\u0105 szczerym w kwestii w\u0142asnych uczu\u0107, bo tylko wtedy ci, kt\u00f3rzy nas kochaj\u0105, b\u0119d\u0105 mogli nam pom\u00f3c, kiedy nasz u\u015bmiech zblednie. Ka\u017cdego czekaj\u0105 kiedy\u015b trudne dni. To ca\u0142kiem normalne. Nale\u017cy wtedy podzieli\u0107 si\u0119 z kim\u015b swoimi troskami i poprosi\u0107 o to, czego nam potrzeba\u201d. I w tym kontek\u015bcie wielu m\u0142odym czytelnikom ta \u201es\u0142odko-kwa\u015bna\u201d pozycja mo\u017ce w trudnych chwilach pom\u00f3c\u2026 zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 o pomoc.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dzieci gubi\u0105 u\u015bmiechy z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w \u2013 bo pok\u0142\u00f3ci\u0142y si\u0119 z kole\u017cank\u0105 albo mama zabroni\u0142a im gra\u0107 w Minecraft, bo si\u0119 nudz\u0105 albo wr\u0119cz przeciwnie \u2013 pani od matematyki zada\u0142a kilka stron zada\u0144. Wtedy gubi\u0105 je tylko na chwil\u0119. Czasami gubi\u0105 go na d\u0142u\u017cej \u2013 bo s\u0105 chore, prze\u015bladowane albo rodzice nie potrafi\u0105 si\u0119  dogada\u0107 a rozw\u00f3d wisi w powietrzu. Wtedy mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107, \u017ce strac\u0105 go na zawsze. G\u0142\u00f3wna bohaterka ksi\u0105\u017cki, o kt\u00f3rej dzi\u015b b\u0119d\u0119 pisa\u0142a musia\u0142a walczy\u0107 sama, aby go odzyska\u0107, bo rodzice, wychodz\u0105c ze swoich r\u00f3l w zwi\u0105zku, zapomnieli, \u017ce rezygnuj\u0105c z nich, nadal pozostaj\u0105 matk\u0105 i ojcem.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[5],"tags":[211,10,78,14,15,18,97,77,19,79,7,208,75,9,13],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/621"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=621"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/621\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":623,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/621\/revisions\/623"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=621"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=621"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=621"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}