Gabrysia siedzia\u0142a w pracowni dziadka i \u0142upa\u0142a orzechy w\u0142oskie swoj\u0105 osobist\u0105 \u201eroz\u0142upywark\u0105\u201d, czyli kluczem regulowanym, zwanym popularnie \u201e\u017cabk\u0105\u201d. \u0141upiny strzela\u0142y w powietrze i przyjmowa\u0142y nieprzewidywalne trajektorie lotu (trajektoria – linia, po kt\u00f3rej porusza si\u0119 cia\u0142o w przestrzeni), na co dziadek zdawa\u0142 si\u0119 w og\u00f3le nie zwraca\u0107 uwagi. Gabrysia z reszt\u0105 te\u017c, zupe\u0142nie nie zawracaj\u0105c sobie g\u0142owy takim szczeg\u00f3\u0142em, jak \u201ekto to wszystko posprz\u0105ta\u201d. Ale prawda jest taka, \u017ce kto\u015b kiedy\u015b o tym pomy\u015bli i to w\u0142a\u015bnie ona, jako sprawca, b\u0119dzie musia\u0142a si\u0119 tym zaj\u0105\u0107. Ale to potem\u2026 Tymczasem \u0142upiny strzela\u0142y dalej, a Gabrysia \u017ca\u0142owa\u0142a niezmiernie, \u017ce sta\u0142e g\u00f3rne jedynki, kt\u00f3re jej niedawno wyros\u0142y mimo swych poka\u017anych rozmiar\u00f3w nie przypominaj\u0105 wiewi\u00f3rczych z\u0119b\u00f3w i przez to jej \u017cycie w tej chwili jest nieco bardziej skomplikowane, ni\u017c \u017cywot ma\u0142ych, rudych gryzoni skacz\u0105cych po orzechowym drzewie w ogrodzie babci i dziadka. I tak dziewczynka dochodzi\u0142a powoli do wniosku, \u017ce \u015bwiat nie jest sprawiedliwy, a cz\u0142owiek niezbyt hojnie obdarzony przez natur\u0119 w przydatne organy musi otacza\u0107 si\u0119 skrzynkami z narz\u0119dziami, \u017ceby jako\u015b w tym \u015bwiecie prze\u017cy\u0107. Gdy tylko u\u0142o\u017cy\u0142a sobie swoje przemy\u015blenia w g\u0142owie, postanowi\u0142a podzieli\u0107 si\u0119 nimi z dziadkiem. Ale dziadek o\u015bmieli\u0142 si\u0119 z ni\u0105 nie zgodzi\u0107:<\/p>\n
– No tak, co prawda nie mamy wiewi\u00f3rczych siekaczy, kt\u00f3re pomagaj\u0105 nam przygotowa\u0107 sobie posi\u0142ek, nie mamy te\u017c ostrych pazurk\u00f3w, dzi\u0119ki kt\u00f3rym mo\u017cemy wspina\u0107 si\u0119 na drzewa i nie mamy puchatego ogona, kt\u00f3ry zapewnia sterowno\u015b\u0107 podczas skok\u00f3w, ale mamy narz\u0105d, kt\u00f3ry te wszystkie braki nam wynagradza.<\/p>\n
– \u2026?<\/p>\n
-Mamy dobrze rozwini\u0119ty m\u00f3zg, Gabrysiu, i to dzi\u0119ki niemu mo\u017cemy sobie ze wszystkim poradzi\u0107.<\/p>\n
– Jednak potrzebujemy \u201eroz\u0142upywarki\u201d, \u017ceby zje\u015b\u0107 orzech\u2026 – nie dawa\u0142a za wygran\u0105 dziewczynka.<\/p>\n
– To prawda. Ale potrafili\u015bmy j\u0105 wymy\u015bli\u0107 i zrobi\u0107. I tym w\u0142a\u015bnie r\u00f3\u017cnimy si\u0119 od zwierz\u0105t \u2013 umiemy wykonywa\u0107 narz\u0119dzia i si\u0119 nimi pos\u0142ugiwa\u0107. A tak przy okazji, to do roz\u0142upywania orzech\u00f3w s\u0142u\u017cy dziadek do orzech\u00f3w, a nie klucz regulowany! \u2013 skwitowa\u0142 dziadek.<\/p>\n
– Ale ja te\u017c mam m\u00f3zg i jak nie mam dziadka do orzech\u00f3w to potrafi\u0119 pos\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 kluczem dziadka. To prawie to samo! \u2013 roze\u015bmia\u0142a si\u0119 Gabrysia, a \u0142upiny zacz\u0119\u0142y strzela\u0107 dalej. Na szcz\u0119\u015bcie dziadek przygotowywa\u0142 si\u0119 do ostrzenia metalowego pr\u0119ta na szlifierce i za\u0142o\u017cy\u0142 ochronne gogle, kt\u00f3re stanowi\u0142y te\u017c doskona\u0142e zabezpieczenie przed ostrymi fragmentami orzechowych \u0142upin. A mo\u017ce to nie by\u0142 przypadek? W ko\u0144cu nikt nie lubi nag\u0142ych wizyt na ostrym dy\u017curze okulistycznym z wbitym cia\u0142em obcym w oku.<\/p>\n
Tak, czy inaczej, zaburcza\u0142 silnik urz\u0105dzenia i wok\u00f3\u0142 szlifierki zacz\u0119\u0142y sypa\u0107 si\u0119 pomara\u0144czowe iskry. Gabrysia, kt\u00f3ra obserwowa\u0142a wszystko z bezpiecznej odleg\u0142o\u015bci wpatrywa\u0142a si\u0119 w dziadka w roboczym fartuchu i goglach, ze zmierzwionymi w\u0142osami, kt\u00f3ry wprawnie obracaj\u0105c palcami wyczarowywa\u0142 po\u0142yskliwe iskierki, wyskakuj\u0105ce spod jego r\u0105k jak magia z d\u0142oni czarodzieja i pomy\u015bla\u0142a, \u017ce ma najbardziej niezwyk\u0142ego dziadka na \u015bwiecie. Dziadka, kt\u00f3ry z niczego zawsze potrafi zrobi\u0107 co\u015b i kt\u00f3ry st\u0105pa na granicy rzeczywisto\u015bci i iluzji z ulubionym \u015brubokr\u0119tem w kieszeni, niczym czarodziejsk\u0105 r\u00f3\u017cd\u017ck\u0105, kt\u00f3ra mo\u017ce wszystko.<\/p>\n
Iskry si\u0119 sypa\u0142y i sypa\u0142y, a\u017c zadzwoni\u0142 dzwonek do furtki i dziadek wy\u0142\u0105czy\u0142 maszyn\u0119.<\/p>\n
– To na pewno Krzy\u015b! \u2013 zawo\u0142a\u0142a dziewczynka i pobieg\u0142a otworzy\u0107 drzwi przyjacielowi.<\/p>\n
– Jaki tu ba\u0142agan \u2013 rzeczowo stwierdzi\u0142 ch\u0142opiec, gdy tylko zajrza\u0142 do pracowni.<\/p>\n
– No co ty! To tylko \u0142upiny. Sama ekologia. \u2013 bagatelizowa\u0142a problem Gabrysia.<\/p>\n
– Trzeba tu posprz\u0105ta\u0107 \u2013 zadecydowa\u0142 Krzy\u015b i energicznie wzi\u0105\u0142 si\u0119 do pracy, wrzucaj\u0105c \u0142upiny do podr\u0119cznego pude\u0142ka. Zawstydzona zachowaniem przyjaciela dziewczynka skaka\u0142a po pracowni w kucki, udaj\u0105c pewnie wiewi\u00f3rk\u0119 i zbiera\u0142a swoje ekologiczne \u015bmieci, kt\u00f3re przy ka\u017cdym skoku ponownie wysypywa\u0142y jej si\u0119 z d\u0142oni.<\/p>\n
– Tak, to nigdy nic nie zbierzesz \u2013 ostrzeg\u0142 j\u0105 ch\u0142opiec.<\/p>\n
– Ale za to tak jest fajnie! \u2013 podsumowa\u0142a kole\u017canka i wystawi\u0142a przednie g\u00f3rne z\u0105bki, \u017ceby jeszcze bardziej upodobni\u0107 si\u0119 do ulubionego gryzonia.<\/p>\n
– I ty to wszystko sama zjad\u0142a\u015b? \u2013 dziwi\u0142 si\u0119 Krzy\u015b ilo\u015bci porozrzucanych \u0142upin. \u2013 Ja nie lubi\u0119 orzech\u00f3w.<\/p>\n
– Ja te\u017c nie! \u2013 przyzna\u0142a si\u0119 Gabrysia \u2013 Ale lubi\u0119 roz\u0142upywa\u0107. Takie \u017cycie!<\/p>\n
Chwil\u0119 trwa\u0142o, zanim wszystkie \u0142upiny znalaz\u0142y si\u0119 w koszu na \u015bmieci, a po niej nasta\u0142a cisza. Przyszed\u0142 czas, \u017ceby pozwoli\u0107 wybiec my\u015blom w prz\u00f3d i znale\u017a\u0107 zaj\u0119cie, kt\u00f3rym oddadz\u0105 si\u0119 r\u0119ce i umys\u0142, ale \u017caden pomys\u0142 nie chcia\u0142 przyj\u015b\u0107 do g\u0142owy, a cisza przeci\u0105ga\u0142a si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 \u2013 chocia\u017c z perspektywy dziadka, trwa\u0142a zaledwie minut\u0119. Dziadek, kt\u00f3ry przygotowywa\u0142 si\u0119 do ponownego uruchomienia szlifierki postanowi\u0142 jednak nie zostawi\u0107 wypadk\u00f3w w\u0142asnemu biegowi i zasugerowa\u0142:<\/p>\n
– Znios\u0142em dzi\u015b ze strychu kolejk\u0119 elektryczn\u0105 twojej mamy, Gabrysiu. Mo\u017ce chcecie sprawdzi\u0107 czy dzia\u0142a?<\/p>\n
– Kolejk\u0119? Tak\u0105 prawdziw\u0105? \u2013 wyra\u017anie zainteresowa\u0142 si\u0119 Krzy\u015b \u2013 Tak\u0105, jak w Muzeum Kolejnictwa? Sama je\u017adzi? Na pr\u0105d?<\/p>\n
– Tak. Na wszystkie pytania \u2013 nie marnowa\u0142 czasu dziadek. \u2013 Jest w kartonie pod \u015bcian\u0105 \u2013 doprecyzowa\u0142 i wiedzia\u0142, \u017ce od teraz b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 bez przeszk\u00f3d zaj\u0105\u0107 si\u0119 swoim pr\u0119tem.<\/p>\n
Dzieciaki tymczasem otwiera\u0142y ju\u017c stare pud\u0142o po telewizorze marki Helios i niecierpliwie wyjmowa\u0142y poszczeg\u00f3lne elementy starej kolejki piko. Szyny, szyny i szyny \u2013 proste, zakr\u0119ty, zwrotnice, jaka\u015b szara skrzynka, wagony \u2013 osobowe i towarowe i nareszcie: parow\u00f3z \u2013 pi\u0119kny i czerwony.<\/p>\n
– \u0141a\u0142! \u2013 nie mog\u0142a ukry\u0107 podziwu Gabrysia.<\/p>\n
– Szkoda, \u017ce tunelu nie ma\u2026 – zmartwi\u0142 si\u0119 Krzy\u015b.<\/p>\n
– Mo\u017cemy zrobi\u0107 z pude\u0142ka po butach. Mama kupi\u0142a w sobot\u0119 szpilki. \u2013 szybko podsun\u0119\u0142a pomys\u0142 dziewczynka i zaraz przyst\u0105pi\u0142a do budowy torowiska. \u0141\u0105czenie szyn nie by\u0142o jednak takie proste, jak w kolejce lego, kt\u00f3r\u0105 bawi\u0142a si\u0119 w swoim pokoju. Tu zaj\u0119cie to wymaga\u0142o znacznie wi\u0119kszej precyzji. Otworki by\u0142y malutkie, a sztyfty stosunkowo gi\u0119tkie. Trzeba by\u0142o wi\u0119cej skupienia i uwagi, a to u Gabrysi towar deficytowy. Dziewczynka szybko zacz\u0119\u0142a traci\u0107 cierpliwo\u015b\u0107. Na szcz\u0119\u015bcie, niezawodny w takich sytuacjach Krzy\u015b, wzi\u0105\u0142 wi\u0119kszo\u015b\u0107 tej \u017cmudnej pracy na siebie. Powoli, ale systematycznie torowisko wyd\u0142u\u017ca\u0142o si\u0119 i komplikowa\u0142o coraz bardziej \u2013 zakr\u0119ty, tunele, wiadukty, zwrotnice. Gabrysia nie poprzestawa\u0142a na \u0142atwych rozwi\u0105zaniach, strzelaj\u0105c pomys\u0142ami, jak z r\u0119kawa, a Krzy\u015b, niczym doros\u0142y m\u0119\u017cczyzna stawa\u0142 na wysoko\u015bci zadania, a\u017ceby zaspokoi\u0107 jej oczekiwania. Rezultat ich pracy okaza\u0142 si\u0119 imponuj\u0105cy \u2013 linia kolejowa o wysokim stopniu skomplikowania. Krzy\u015b ustawi\u0142 parow\u00f3z, podczepi\u0142 wagony i przygotowywa\u0142 si\u0119 do uruchomienia zabawki. Nigdzie jednak nie m\u00f3g\u0142 znale\u017a\u0107 w\u0142\u0105czaj\u0105cego guzika. Obejrza\u0142 dok\u0142adnie parow\u00f3z i znalaz\u0142 ma\u0142y prze\u0142\u0105cznik na jego podwoziu, prze\u0142\u0105czy\u0142 go, ale\u2026 nic si\u0119 nie sta\u0142o.<\/p>\n
– Trzeba w\u0142o\u017cy\u0107 baterie \u2013 zaordynowa\u0142 i pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 zorientowa\u0107 jakie.<\/p>\n
– Chyba paluszki, nic wi\u0119kszego si\u0119 tu nie zmie\u015bci \u2013 zacz\u0105\u0142 si\u0119 g\u0142o\u015bno zastanawia\u0107.<\/p>\n
Gabrysia, gdy tylko to us\u0142ysza\u0142a pobieg\u0142a do dziadka i zacz\u0119\u0142a dawa\u0107 mu tajemnicze znaki, \u017ceby wy\u0142\u0105czy\u0142 g\u0142o\u015bno terkocz\u0105c\u0105 szlifierk\u0119. Skaka\u0142a, macha\u0142a i robi\u0142a pytaj\u0105co-ma\u015blane oczy, upodobniaj\u0105c si\u0119 do bezradnego kota ze Shreka, ale dziadek, poch\u0142oni\u0119ty swoim zaj\u0119ciem wyczarowywania pomara\u0144czowych zimnych ogni, zupe\u0142nie nie reagowa\u0142. Dziewczynka zrozumia\u0142a, \u017ce nie ma szans w ten spos\u00f3b zwr\u00f3ci\u0107 na siebie uwagi dziadka, ale te\u017c ze wzgl\u0119du na sypi\u0105ce si\u0119 iskry ba\u0142a si\u0119 do niego zbli\u017cy\u0107. Rozejrza\u0142a si\u0119 badawczo po pracowni i zawiesi\u0142a wzrok na gniazdku elektrycznym w s\u0105siedztwie warsztatu. Niesforna my\u015bl zakie\u0142kowa\u0142a jej w g\u0142owie i id\u0105c za ni\u0105 Gabrysia wyci\u0105gn\u0119\u0142a wtyczk\u0119 z gniazdka. Silnik urz\u0105dzenie dziadka natychmiast ucich\u0142, a rozp\u0119dzony kamie\u0144 szlifierski zacz\u0105\u0142 obraca\u0107 si\u0119 coraz wolniej, a\u017c wreszcie stan\u0105\u0142, wydaj\u0105c z siebie ostatni terkot. Zdziwiony dziadek odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i spojrza\u0142 na wnuczk\u0119. Dostrzeg\u0142szy jej szelmowski u\u015bmiech, od razu zrozumia\u0142, co si\u0119 sta\u0142o.<\/p>\n
– Dziadku, masz baterie? \u2013 szybko zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do niego z pro\u015bb\u0105 Gabrysia.<\/p>\n
– A po co wam baterie? \u2013 odpowiedzia\u0142 dziadek pytaniem na pytanie.<\/p>\n
– Do poci\u0105gu! \u2013 Gabrysia nie mog\u0142a uwierzy\u0107 w ten brak domy\u015blno\u015bci ze strony dziadka.<\/p>\n
– Ten poci\u0105g nie potrzebuje baterii. Trzeba go pod\u0142\u0105czy\u0107 do gniazdka.<\/p>\n
– Jak pod\u0142\u0105czy\u0107? Przecie\u017c ten parow\u00f3z nie ma kabla \u2013 zdziwi\u0142a si\u0119 dziewczynka.<\/p>\n
I dopiero wtedy dziadek zrozumia\u0142, \u017ce da\u0142 dzieciakom zabawk\u0119 z innej epoki, a oni nie maj\u0105 poj\u0119cia o jej obs\u0142udze. Opu\u015bci\u0142 wi\u0119c swoje stanowisko pracy i postanowi\u0142 udzieli\u0107 im instrukcji. Gdy spojrza\u0142 na karko\u0142omn\u0105 lini\u0119 kolejow\u0105, by\u0142 pod wra\u017ceniem. Najwybitniejsi in\u017cynierowie w najtrudniejszych warunkach terenowych nie wykazaliby si\u0119 wi\u0119ksz\u0105 wyobra\u017ani\u0105 i nie postawili maszynisty przed niebanalnym wyzwaniem poprowadzenia po niej poci\u0105gu. Tunele z tekturowych pude\u0142ek po butach, zwrotnice na \u0142uku ostrego zakr\u0119tu, fragmenty lodowca z resztek styropianu i most nad rw\u0105c\u0105 rzek\u0105 z folii b\u0105belkowej.<\/p>\n
– No to widz\u0119, \u017ce przero\u015bli\u015bcie samego Ernesta Malinowskiego! \u2013 skomentowa\u0142 budowl\u0119 dziadek.<\/p>\n
– Nie znam \u2013 skwitowa\u0142a Gabrysia \u2013 Ale wnioskuj\u0119, \u017ce nie by\u0142 za wysoki\u2026<\/p>\n
– Przero\u015bli\u015bcie wyobra\u017ani\u0105 \u2013 doprecyzowa\u0142 dziadek \u2013 nie wzrostem!<\/p>\n
– No przecie\u017c wiem! \u2013 oburzy\u0142a si\u0119 wnuczka \u2013 Tak tylko \u017cartuj\u0119\u2026<\/p>\n
– A kto to by\u0142? \u2013 zainteresowa\u0142 si\u0119 Krzy\u015b, nie zwa\u017caj\u0105c na tocz\u0105c\u0105 si\u0119 w tle rozmow\u0119.<\/p>\n
– Polski in\u017cynier, kt\u00f3ry zaprojektowa\u0142 Kolej Transandyjsk\u0105 w Peru. To najwy\u017cej po\u0142o\u017cna linia kolejowa na \u015bwiecie \u2013 prawie na wysoko\u015bci 5000 m n.p.m. \u2013 odpowiedzia\u0142 dziadek.<\/p>\n
– Wow! To tak jakby na Mont Blanc wjecha\u0107 poci\u0105giem! \u2013 zaciekawi\u0142 si\u0119 ch\u0142opiec.<\/p>\n
– A nawet troch\u0119 wy\u017cej \u2013 wyja\u015bni\u0142 dziadek \u2013 Domy\u015blacie si\u0119 chyba w jakich karko\u0142omnych warunkach te poci\u0105gi musia\u0142y je\u017adzi\u0107?<\/p>\n
– Same tunele i wiadukty \u2013 do\u0142\u0105czy\u0142a do rozmowy Gabrysia \u2013 Tak, jak u nas!<\/p>\n
– Tak, jak u was \u2013zgodzi\u0142 si\u0119 dziadek \u2013 a nawet wi\u0119cej. Na zboczach stromych g\u00f3r cz\u0119sto nie by\u0142o miejsca na wykonanie p\u0119tli, wi\u0119c wagony ci\u0105gn\u0119\u0142y dwie lokomotywy. Jedna by\u0142a pod\u0142\u0105czona z przodu, druga z ty\u0142u i na bardzo trudnych odcinkach prowadzi\u0142y poci\u0105g na zmian\u0119 \u2013 zygzakiem. A kiedy poci\u0105g ju\u017c si\u0119 wspi\u0105\u0142 na najwy\u017csze szczyty, jego pasa\u017cerowie mieli problemy z oddychaniem, dlatego zawsze w sk\u0142adzie jecha\u0142 piel\u0119gniarz. Kiedy trzeba by\u0142o podsuwa\u0142 worek z tlenem lub udziela\u0142 pierwszej pomocy \u2013 To my te\u017c zbudujemy taki zygzak! – zapali\u0142a si\u0119 Gabrysia<\/p>\n
– I tak\u0105 g\u00f3r\u0119! \u2013 rozwin\u0105\u0142 wodze wyobra\u017ani Krzy\u015b.<\/p>\n
– I nazwiemy nasz\u0105 kolej Transgara\u017cow\u0105! \u2013 rozkr\u0119ca\u0142a si\u0119 dziewczynka.<\/p>\n
– Tyle, \u017ce po Transandyjskiej je\u017adzi\u0142y poci\u0105gi parowe, a wasz\u0105 \u2013 elektryczne.<\/p>\n
– Jak to? \u2013 zdziwi\u0142 si\u0119 ch\u0142opiec.<\/p>\n
– W XIX wieku nie by\u0142o jeszcze poci\u0105g\u00f3w elektrycznych, a wtedy w\u0142a\u015bnie wybudowano kolej Transandyjsk\u0105. Linia by\u0142a przygotowana dla lokomotyw parowych. Nie wybudowano trakcji elektrycznej \u2013 wyja\u015bni\u0142 dziadek.<\/p>\n
– Ale nasz te\u017c nie ma trakcji elektrycznej. Chyba \u017ce co\u015b przegapili\u015bmy \u2013 zastanawia\u0142 si\u0119 Krzy\u015b.<\/p>\n
– Albo druty si\u0119 zgubi\u0142y \u2013 uzupe\u0142ni\u0142a Gabrysia.<\/p>\n
– Ten poci\u0105g nie potrzebuje drut\u00f3w. Pr\u0105d p\u0142ynie w szynach \u2013 pospieszy\u0142 z odpowiedzi\u0105 dziadek, zanim wnuczka zacznie snu\u0107 swoj\u0105 teori\u0119 dalej.<\/p>\n
– To niemo\u017cliwe \u2013 zdecydowanie postawi\u0142 spraw\u0119 Krzy\u015b \u2013 Jak poci\u0105g jest elektryczny to musi by\u0107 trakcja, nawet tramwaj j\u0105 ma.<\/p>\n
– I tak, i nie. Rzeczywi\u015bcie poci\u0105gi elektryczne potrzebuj\u0105 trakcji. Ale nie tylko. Pr\u0105d w kablu nad dachem poci\u0105gu p\u0142ynie tylko w jedn\u0105 stron\u0119. A \u017ceby poci\u0105g jecha\u0142 pr\u0105d musi p\u0142yn\u0105\u0107 w p\u0119tli \u2013 dziadek wzi\u0105\u0142 kartk\u0119 i o\u0142\u00f3wek, i zacz\u0105\u0142 rysowa\u0107…<\/p>\n
ci\u0105g dalszy za tydzie\u0144 \ud83d\ude42<\/strong><\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Gabrysia siedzia\u0142a w pracowni dziadka i \u0142upa\u0142a orzechy w\u0142oskie swoj\u0105 osobist\u0105 \u201eroz\u0142upywark\u0105\u201d, czyli kluczem regulowanym, zwanym popularnie \u201e\u017cabk\u0105\u201d. \u0141upiny strzela\u0142y w powietrze i przyjmowa\u0142y nieprzewidywalne trajektorie lotu (trajektoria – linia, po kt\u00f3rej porusza si\u0119 cia\u0142o w przestrzeni), na co dziadek zdawa\u0142 si\u0119 w og\u00f3le nie zwraca\u0107 uwagi. Gabrysia z reszt\u0105 te\u017c, zupe\u0142nie nie zawracaj\u0105c sobie … Czytaj dalej „Klub Dziadka Wkr\u0119taka i tramwaj, czyli co w drutach piszczy”, Ma\u0142gorzata Po\u0142e\u0107-Rozbicka. Opowiadanie edukacyjne dla dzieci.<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[163,164,165,10,18,97,77,19,79,7,11,60,162],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/495"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=495"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/495\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":500,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/495\/revisions\/500"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=495"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=495"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=495"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}