{"id":297,"date":"2019-01-23T10:25:25","date_gmt":"2019-01-23T09:25:25","guid":{"rendered":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/?p=297"},"modified":"2019-01-23T10:25:26","modified_gmt":"2019-01-23T09:25:26","slug":"amelia-i-kuba-godzina-duchow-i-kuba-i-amelia-godzina-duchow-rafal-kosik","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/?p=297","title":{"rendered":"\u201cAmelia i Kuba. Godzina duch\u00f3w\u201d i \u201cKuba i Amelia. Godzina duch\u00f3w\u201d, Rafa\u0142 Kosik"},"content":{"rendered":"\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" width=\"1024\" height=\"781\" src=\"http:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/Amelia-i-Kuba-Kuba-i-Amelia-Rafa\u0142-Kosik-1-1024x781.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-299\" srcset=\"https:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/Amelia-i-Kuba-Kuba-i-Amelia-Rafa\u0142-Kosik-1-1024x781.jpg 1024w, https:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/Amelia-i-Kuba-Kuba-i-Amelia-Rafa\u0142-Kosik-1-300x229.jpg 300w, https:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/Amelia-i-Kuba-Kuba-i-Amelia-Rafa\u0142-Kosik-1-768x586.jpg 768w, https:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/Amelia-i-Kuba-Kuba-i-Amelia-Rafa\u0142-Kosik-1-1200x915.jpg 1200w, https:\/\/lekkiepiora.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/Amelia-i-Kuba-Kuba-i-Amelia-Rafa\u0142-Kosik-1.jpg 1276w\" sizes=\"(max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 1362px) 62vw, 840px\" \/><figcaption>&#8222;Kuba i Amelia. Godzina duch\u00f3w&#8221; i &#8222;Amelia i Kuba. Godzina duch\u00f3w&#8221;, Rafa\u0142 Kosik; ilustracje autora; wydawnictwo: Powergraph;<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p>Gratuluj\u0119 autorowi pomys\u0142u. &nbsp;Chocia\u017c zabieg relatywizacji zdarze\u0144 nie raz\nby\u0142 ju\u017c w literaturze wykorzystywany, to jednak napisanie zgodnie z t\u0105 zasad\u0105\ndw\u00f3ch niezale\u017cnych ksi\u0105\u017cek wprowadza \u015bwie\u017cy powiew. Bo m\u00f3wimy tu o dw\u00f3ch\nr\u00f3\u017cnych ksi\u0105\u017ckach. Opowiadaj\u0105 co prawda o tym samym, ale z dw\u00f3ch r\u00f3\u017cnych\nperspektyw, kt\u00f3re wyznaczaj\u0105 g\u0142\u00f3wni bohaterowie \u2013 dw\u00f3jka jedenastoletnich\ndzieci. I nie chodzi tu tylko o to, \u017ce fabu\u0142y obu z nich wzajemnie si\u0119\nuzupe\u0142niaj\u0105. Chocia\u017c tak naprawd\u0119 opisuj\u0105 zasadniczo te same zdarzenia, to\njednak ich kontekst w obu ksi\u0105\u017ckach jest r\u00f3\u017cny. Na poz\u00f3r niby nic, ale podczas\nlektury okazuje si\u0119, \u017ce r\u00f3\u017cnice s\u0105 jednak du\u017ce. <\/p>\n\n\n\n<p>Akcja rozgrywa si\u0119 na peryferiach Warszawy, na\njednym z nowopowsta\u0142ych osiedli. Akcja rozgrywa si\u0119 g\u0142\u00f3wnie wok\u00f3\u0142 zdarze\u0144, w\nkt\u00f3rych udzia\u0142 bior\u0105 Amelia z m\u0142odszym bratem Albertem i Kuba z sze\u015bcioletni\u0105\nsiostr\u0105 Mi. Na scenie pojawia si\u0119 r\u00f3wnie\u017c z niewielk\u0105 cz\u0119stotliwo\u015bci\u0105\nprzyjaci\u00f3\u0142ka Amelii \u2013 Klementyna i poznany przez nich wnuk szalonego naukowca \u2013\nEmil. Nie bez znaczenia s\u0105 r\u00f3wnie\u017c postacie drugoplanowe \u2013 rodzice dw\u00f3jki\ng\u0142\u00f3wnych bohater\u00f3w i inni mieszka\u0144cy z wolna zasiedlanego bloku \u2013 Celebrytka,\nBardzo Wa\u017cny Dyrektor i pani Ko\u017cuszek. Fabu\u0142a budowana jest wok\u00f3\u0142 tajemniczych\nzjawisk \u201educhopodobnych\u201d, kt\u00f3rych zagadka zostaje rozwik\u0142ana przez wspomnian\u0105\ngrup\u0119 dzieci, miedzy kt\u00f3rymi kie\u0142kuje przyja\u017a\u0144. Na pierwszy rzut oka zwyk\u0142a\nhistoria dla m\u0142odszych nastolatk\u00f3w. Kosik, nie by\u0142by co prawda Kosikiem, gdyby nie\nwytropi\u0142 kilka absurd\u00f3w z \u017cycia codziennego i nie wrzuci\u0142 kilku zgry\u017aliwych\nuwag na ich temat, ale i to nie jest w tych ksi\u0105\u017ckach najwa\u017cniejsze. <\/p>\n\n\n\n<p>Dla mnie absolutnie odkrywczy w swej prostocie\njest przekaz owego relatywizmu zdarze\u0144, o kt\u00f3rym pisa\u0142am we wst\u0119pie. Przyj\u0119ta\nprzez autora koncepcja pozwala bowiem bez zb\u0119dnego \u201estrz\u0119pienia j\u0119zyka\u201d na\nuzmys\u0142owienie dzieciom prawdy, \u017ce te same wydarzenia dla ka\u017cdego wygl\u0105daj\u0105\ntroch\u0119 inaczej, a to co dostrzegamy jest tylko jedn\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 ich interpretacji.\nDla dzieci ten spos\u00f3b jest bardzo czytelny. Wyja\u015bni\u0119 to na przyk\u0142adzie opisu\nsceny zawi\u0105zywania znajomo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e -Kurczaki, on tu idzie\u2026 &#8211; szepn\u0119\u0142a, widz\u0105c,\njak kr\u00f3lewicz, to znaczy nieznajomy ch\u0142opak, zbli\u017ca si\u0119 do niej. Poczu\u0142a, \u017ce\nsi\u0119 czerwieni,&nbsp; bo, owszem, chcia\u0142a mu\nsi\u0119 przyjrze\u0107, ale tak raczej z ukrycia. Rzuci\u0142a szybkie spojrzenie i\npomy\u015bla\u0142a, \u017ce z bliska jest nawet przystojniejszy\u2026<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Cze\u015b\u0107, jestem Kuba \u2013 powiedzia\u0142 ch\u0142opak,\nu\u015bmiechaj\u0105c si\u0119. \u2013 A ty?<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; A ja nie. \u2013 Amelia us\u0142ysza\u0142a s\u0142owa, kt\u00f3re\nsama wypowiedzia\u0142a jakby wbrew w\u0142asnej woli, i od razu zda\u0142a sobie spraw\u0119 z\ntego co paln\u0119\u0142a. Aby pokry\u0107 zmieszanie, zeskoczy\u0142a z drzewa, wyrzuci\u0142a amulet,\nczyli kawa\u0142ek kory, wsun\u0119\u0142a klapki i pobieg\u0142a w stron\u0119 swojej klatki\nschodowej.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eAmelia\ni Kuba. Godzina duch\u00f3w\u201d, Rafa\u0142 Kosik<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Ta sama scena widziana oczami Kuby wygl\u0105da\u0142a\ntak:<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eDziewczyna gapi\u0142a si\u0119 na niego, jakby by\u0142\nkosmit\u0105. Nawet niebrzydka, ubrana tak jako\u015b\u2026 artystycznie. To pierwsze przysz\u0142o\nmu do g\u0142owy. U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 i zatrzyma\u0142 kilka metr\u00f3w od ga\u0142\u0119zi, ale ju\u017c w\ncieniu.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Cze\u015b\u0107, jestem Kuba \u2013powiedzia\u0142. \u2013 A ty?<\/p>\n\n\n\n<p>Dziewczyna gapi\u0142a si\u0119 na niego.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; A ja nie \u2013 odpowiedzia\u0142a niezbyt mi\u0142o,\nzeskoczy\u0142a z drzewa i pobieg\u0142a do drzwi jednej z klatek schodowych.<\/p>\n\n\n\n<p>Kuba odprowadzi\u0142 j\u0105 zaskoczonym spojrzeniem.\nWygl\u0105da\u0142o to, jakby si\u0119 obrazi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Co ja takiego powiedzia\u0142em? \u2013 rzuci\u0142 w\nprzestrze\u0144\u201d<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eKuba i\nAmelia. Godzina duch\u00f3w\u201d, Rafa\u0142 Kosik<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Dziecko poznaje \u015bwiat przez sw\u00f3j pryzmat. I\nnam doros\u0142ym z reszt\u0105 si\u0119 to zdarza\u2026 Dzi\u0119ki tym dw\u00f3m ksi\u0105\u017ckom Rafa\u0142a Kosika nic\nwi\u0119cej nie trzeba ju\u017c dziecku t\u0142umaczy\u0107. Kilka takich zestawie\u0144 i m\u0142ody\nczytelnik otwiera oczy, poznaje sw\u00f3j \u015bwiat na nowo. Odkrywa, \u017ce dla ka\u017cdego\nwszystko wygl\u0105da troch\u0119 inaczej. To co odbieramy jako odrzucenie, mo\u017ce by\u0107\nzwyk\u0142\u0105 nie\u015bmia\u0142o\u015bci\u0105; zbieg okoliczno\u015bci mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 zaplanowanym\ndzia\u0142aniem; przypadkowe spotkanie nie musi by\u0107 koniecznie przypadkowe, a\nnajlepsza przyjaci\u00f3\u0142ka mo\u017ce gra\u0107 na dwa fronty. Jednym s\u0142owem \u2013 nasz mikro\u015bwiat\nma tyle wymiar\u00f3w, ilu ludzi jest w niego zamieszanych. Trudne. Ale przy pomocy\n\u201eAmelii i Kuby\u201d oraz \u201eKuby i Amelii\u201d mo\u017cna t\u0119 lekcj\u0119 przyswoi\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u201cAmelia i Kuba. Godzina duch\u00f3w\u201d i \u201cKuba i Amelia. Godzina duch\u00f3w\u201d Rafa\u0142a Kosika czyli \u015bwietny pomys\u0142 na u\u015bwiadomienie dzieciom, \u017ce nasz ogl\u0105d sytuacji r\u00f3\u017cni si\u0119 od tego, co widz\u0105 i my\u015bl\u0105 na ten temat inni. A wydarzenia, cho\u0107 teoretycznie obiektywne, mog\u0105 by\u0107 r\u00f3\u017cnie interpretowane przez ka\u017cdego z uczestnik\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[5],"tags":[81,10,78,14,15,82,18,12,77,19,79,7,80,75,9,13,21],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/297"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=297"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/297\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":300,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/297\/revisions\/300"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=297"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=297"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=297"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}