{"id":108,"date":"2018-10-08T12:52:10","date_gmt":"2018-10-08T10:52:10","guid":{"rendered":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/?p=108"},"modified":"2019-01-17T21:31:05","modified_gmt":"2019-01-17T20:31:05","slug":"byl-sobie-pies-w-bruce-cameron","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/?p=108","title":{"rendered":"„By\u0142 sobie pies”, W. Bruce Cameron"},"content":{"rendered":"
\"By\u0142<\/a>
By\u0142 sobie pies, W. Bruce Cameron<\/figcaption><\/figure>\n

Dla odmiany – co\u015b o mi\u0142o\u015bci. O przyja\u017ani, przywi\u0105zaniu, lojalno\u015bci, trosce  i po\u015bwi\u0119ceniu w tym naprawd\u0119 \u201epomerdanym\u201d \u015bwiecie. A wi\u0119c o tym, co najwa\u017cniejsze z perspektywy psich oczu i psiego serca. Ale nie tylko\u2026<\/p>\n

\u201eBy\u0142 sobie pies\u201d W. Bruce\u2019a Camerona to opowie\u015b\u0107 o psie, a raczej snuta przez psa, bo to on jest narratorem powie\u015bci. I w\u0142a\u015bciwie o czterech psach, chocia\u017c tak naprawd\u0119 o jednym \u2013 poznajemy bowiem losy czterech wciele\u0144 tego samego psa, kt\u00f3rego dusza przez lata zamieszkuje w czterech r\u00f3\u017cnych cia\u0142ach. Pierwszy z nich jest kundelkiem o imieniu Toby, kt\u00f3ry urodzi\u0142 si\u0119 w lesie nieopodal wioski wraz z tr\u00f3jk\u0105 swojego rodze\u0144stwa. Schwytany przez ludzi pracuj\u0105cych w schronisku dla ps\u00f3w, znajduje opiek\u0119 na miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci instytucji, kt\u00f3ra wkr\u00f3tce traci licencj\u0119 na prowadzenie swojej dzia\u0142alno\u015bci. Na skutek tego zdarzenia oraz problem\u00f3w z gojeniem chorej \u0142apy, Toby zostaje u\u015bpiony. Odradza si\u0119 w ciele szczeniaka goldena retrievera, kt\u00f3ry przychodzi na \u015bwiat w hodowli ps\u00f3w. Gdy tylko przestaje ssa\u0107 mleko matki, ucieka i znajduje mi\u0142o\u015b\u0107 w domu Ethana \u2013 o\u015bmioletniego ch\u0142opca. Tak rodzi si\u0119 przyja\u017a\u0144, kt\u00f3ra przetrwa do ko\u0144ca \u017cycia, a nawet d\u0142u\u017cej\u2026<\/em><\/p>\n

Szczeniak otrzymuje imi\u0119 Bailey i staje si\u0119 najlepszym przyjacielem Ethana. Towarzyszy mu podczas dorastania, os\u0142adzaj\u0105c swoj\u0105 obecno\u015bci\u0105 trudne chwile \u2013 wypadek, okaleczenie, rozw\u00f3d rodzic\u00f3w, zako\u0144czenie pierwszej mi\u0142o\u015bci. Ka\u017cdego dnia Ethan po\u015bwi\u0119ca mu sw\u00f3j czas i oddaje serce. Gdy ch\u0142opiec dorasta i wyje\u017cd\u017ca na studia, Bailey pozostaje na farmie, pod opiek\u0105 dziadka swojego pana. Zawsze jednak czeka na jego powr\u00f3t i cieszy si\u0119 z jego obecno\u015bci podczas wszystkich przerw w nauce. Kiedy umiera, czeka do momentu, w kt\u00f3rym jeszcze raz b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 go zobaczy\u0107 . \u201eZ rozkoszy mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3r\u0105 czu\u0142em od ch\u0142opca, zamkn\u0105\u0142em oczy. I w\u0142a\u015bnie wtedy ca\u0142y b\u00f3l ot tak min\u0105\u0142\u2026\u201d \u2013 relacjonuje narrator. I za chwil\u0119: \u201ezn\u00f3w poczu\u0142em si\u0119 jak pe\u0142en \u017cycia i rado\u015bci szczeniaczek\u201d. <\/em><\/p>\n

Tak narodzi\u0142a si\u0119 Ellie \u2013 owczarek niemiecki, pies policyjny. Opiek\u0105 nad ni\u0105 i jej tresur\u0105 zajmuje si\u0119 Jakob, kt\u00f3ry pr\u00f3buje si\u0119 pod\u017awign\u0105\u0107 z depresji po \u015bmierci \u017cony. Jako zesp\u00f3\u0142 ratuj\u0105 zaginionych i poszukuj\u0105 przest\u0119pc\u00f3w. Podczas jednej z akcji Jakob zostaje ranny i przechodzi na emerytur\u0119. Opiek\u0119 nad psem przejmuje Maya. Obie wyje\u017cd\u017caj\u0105 na akcj\u0119 ratownicz\u0105 po trz\u0119sieniu ziemi. Ellie odnajduje pod gruzami \u017cywego cz\u0142owieka, ale pod wp\u0142ywem wypadku traci w\u0119ch. Nie jest ju\u017c w stanie pe\u0142ni\u0107 s\u0142u\u017cby. Tym razem to ona przechodzi na emerytur\u0119 i staro\u015b\u0107 sp\u0119dza w domu kochaj\u0105cej j\u0105 opiekunki. <\/em><\/p>\n

Przez ca\u0142e swoje \u017cycie w ciele Ellie pies-narrator t\u0119skni za Ethanem. Odnajduje go w p\u00f3\u017aniejszym wcieleniu, kt\u00f3re na pocz\u0105tku by\u0142o dla niego trudnym do\u015bwiadczeniem. Kupiony z hodowli na prezent-niespodziank\u0119 szybko podzieli\u0142 los psa, z kt\u00f3rym nie wiadomo co zrobi\u0107. Przykuty \u0142a\u0144cuchem do budy, bez \u015bwie\u017cej wody do picia i regularnie podawanej karmy cierpia\u0142 w samotno\u015bci i t\u0119skni\u0142 za ch\u0142opcem, kt\u00f3rego tak pokocha\u0142 w jednym z poprzednich wciele\u0144. Ostatecznie wywieziony do lasu i wypuszczony na wolno\u015b\u0107 przypadkowo trafi\u0142 na farm\u0119, w kt\u00f3rej spotka\u0142 Ethana. Ethan nie by\u0142 ju\u017c ch\u0142opcem, ale starzej\u0105cym si\u0119 m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3rego \u017cycie nie potoczy\u0142o si\u0119 tak jak sobie wmarzy\u0142. U schy\u0142ku \u017cycia jednak, za spraw\u0105 Kole\u017cki, czyli dawnego Baileya, Ethan odnalaz\u0142 mi\u0142o\u015b\u0107 i znalaz\u0142 spe\u0142nienie. Kiedy umar\u0142, Kole\u017cka-Bailey poczu\u0142 spok\u00f3j i pewno\u015b\u0107, \u017ce wszystkie jego wcielenia potoczy\u0142y si\u0119 w\u0142a\u015bnie w ten spos\u00f3b, aby tak si\u0119 sta\u0142o.<\/em><\/p>\n

Ksi\u0105\u017cka nie b\u0119dzie dla dziecka \u0142atw\u0105 lektur\u0105. Jest w niej du\u017co ciep\u0142a i szcz\u0119\u015bcia, ale te\u017c refleksji i zwyczajnego smutku. Mam wra\u017cenie, \u017ce jednym z jej zada\u0144 jest oswojenie dziecka z up\u0142ywem czasu, ze starzeniem si\u0119 i ze \u015bmierci\u0105 pupila, kt\u00f3ra wcze\u015bniej, czy p\u00f3\u017aniej przyjdzie. Spos\u00f3b przedstawienia problemu, ci\u0105g\u0142e odradzanie si\u0119 psiej duszy i poszukiwanie sensu \u017cycia w kolejnych wcieleniach, daje szans\u0119 znalezienia pocieszenia i przekonanie, \u017ce przyja\u017a\u0144 z psem nie jest tylko dozgonna, ale ponadczasowa; \u017ce trwa, dop\u00f3ki my trwamy. Jest te\u017c pr\u00f3b\u0105 oswojenia ze \u015bmierci\u0105 w og\u00f3le \u2013 umiera, i to kilkakrotnie, nie tylko narrator-pies, ale umieraj\u0105 te\u017c drugoplanowi bohaterowie, a ich \u015bmier\u0107 wp\u0142ywa na \u017cycie ich najbli\u017cszych.<\/p>\n

Autor nie \u201es\u0142odzi\u201d w swojej powie\u015bci \u017cycia. Pokazuje, \u017ce jego koleje s\u0105 dziwne i pogmatwane, a \u201eten \u015bwiat  jest naprawd\u0119 pomerdany\u201d, jak ostrzega podtytu\u0142. Postaci naszkicowane w powie\u015bci to zar\u00f3wno bohaterowie pozytywni, jak i negatywni, kieruj\u0105 nimi dobre i z\u0142e intencje, odnosz\u0105 sukcesy, ale r\u00f3wnie\u017c doznaj\u0105 pora\u017cek, a \u017cycie czasami uk\u0142ada si\u0119 inaczej, ni\u017c by sobie tego \u017cyczyli. Mimo wszystko nie mo\u017cna powiedzie\u0107 o tej ksi\u0105\u017cce, \u017ce jest przygn\u0119biaj\u0105ca. Jest w niej jaki\u015b optymistyczny nastr\u00f3j. Mo\u017ce to zas\u0142uga prostego j\u0119zyka, kt\u00f3ry nawet o sprawach trudnych m\u00f3wi tak \u201epo prostu\u201d, nie nadyma si\u0119, ani nie zieje smutkiem? A mo\u017ce tak jest za spraw\u0105 wszechogarniaj\u0105cej mi\u0142o\u015bci \u2013 psiego przywi\u0105zania i lojalno\u015bci za ka\u017cd\u0105 cen\u0119 i wra\u017cliwo\u015bci ludzi o otwartych sercach, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 j\u0105 przyj\u0105\u0107?  Bo mi\u0142o\u015b\u0107 trzeba umie\u0107 nie tylko dawa\u0107, ale r\u00f3wnie\u017c przyjmowa\u0107\u2026<\/p>\n

Tak. \u201eBy\u0142 sobie pies\u201d to ksi\u0105\u017cka o mi\u0142o\u015bci. Przewija si\u0119 ona nie tylko w psim, ale i w ludzkim sercu. Dlatego odkrywamy j\u0105 w r\u00f3\u017cnych relacjach: pies \u2013 cz\u0142owiek, cz\u0142owiek \u2013 pies, cz\u0142owiek-cz\u0142owiek, a nawet pies-pies. Poznajemy j\u0105 we wszystkich jej kolorach. Jest i ta bezwarunkowa, jak i ta bardziej skomplikowana; ta spe\u0142niona i odwzajemniona; i ta, kt\u00f3ra boli. To opowie\u015b\u0107 o mi\u0142o\u015bci a\u017c do \u015bmierci, a nawet \u2013 po. To dlatego \u015bmier\u0107 w niej nie przyt\u0142acza. Bo mi\u0142o\u015b\u0107 mo\u017ce pokona\u0107 wszystko.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dla odmiany – co\u015b o mi\u0142o\u015bci. O przyja\u017ani, przywi\u0105zaniu, lojalno\u015bci, trosce  i po\u015bwi\u0119ceniu w tym naprawd\u0119 \u201epomerdanym\u201d \u015bwiecie. A wi\u0119c o tym, co najwa\u017cniejsze z perspektywy psich oczu i psiego serca. Ale nie tylko\u2026 \u201eBy\u0142 sobie pies\u201d W. Bruce\u2019a Camerona to opowie\u015b\u0107 o psie, a raczej snuta przez psa, bo to on jest narratorem powie\u015bci. … Czytaj dalej „By\u0142 sobie pies”, W. Bruce Cameron<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[5],"tags":[30,10,14,15,18,12,19,7,75,9,13,31],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/108"}],"collection":[{"href":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=108"}],"version-history":[{"count":4,"href":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/108\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":287,"href":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/108\/revisions\/287"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=108"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=108"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/lekkiepiora.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=108"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}